PriPara

داستان: قوس اول به اندازه کافی مناسب بود، اگرچه برای من اهمیتی نداشت که برخی افراد تا چه حد متضاد کارتونی هستند، اما به نظر می رسد که این فقط یک عنصر اصلی است. نگرانی واقعی من از جایی که در آن هستم این است که قوس دوم تمام جنبه های قوس اول را خنثی می کند. در برخی موارد در MMO که WoW بازی می‌کنید یا بازی دیگری که بازی می‌کنید، آن را به عنوان یک توسعه/پچ در نظر بگیرید. ساعت‌های بی‌شماری که تلاش می‌کنید برای به دست آوردن آن فایلی که معرفی کرده‌اند، بی‌معنی است، زیرا آنها مکانیک/اسلات جدیدی را به بازی اضافه کردند که باعث می‌شود آن شکاف قدیمی که برایش سخت کار کرده‌اید بی‌معنا شود. آرک اول تماماً در مورد دستیابی به وضعیت بت الهی بود، اما "devs" انیمه این کار را در شروع آرک جدید بی معنی کردند زیرا هرکسی که تصمیم می گیرد در پچ جدید شرکت کند باید از زمین صفر شروع کند. می‌دانم که این احتمالاً باعث می‌شود که گروه اصلی «بت الهی» را به دست بیاورند، اما این فقط یک راه مزخرف برای انجام این کار است. هنر: صادقانه بگویم، فکر می‌کردم این هنر قوی بود تا اینکه بعد از اتمام s1 پریپارا، دوستی پیدا کردم که می‌گوید باید Rhythm Rainbow Live زیبا را بررسی کنم... هنر بعد از دیدن این در هر دو CG و انیمیشن بسیار ارزان بود. لذت زیادی را از دست دادم. صدا: چیز بدی نیست، آهنگ‌ها خوب هستند، اما واقعاً نمی‌چسبند شخصیت: شخصیت های S1 خیلی بد نیستند، اما در عین حال طرفدار چند شخصیت خوب نیستند. کاراکترهای جدید S2... تا اینجای کار نمی توانند آنها را یک ذره دوست داشته باشند، آنها حتی یک بعدی تر از بازیگران og هستند که در زمان معرفی آنها رشد می کنند. برخی از شخصیت‌های ورودی‌های قبلی فقط به‌عنوان یک تصویر کوتاه با هم همپوشانی دارند و مشکلی در این نیست. لذت: کناره گیری عمده از سریالی که آن را ادامه داد، بخش های خوبی دارد اما نمی توان گفت واقعا خوب است. به طور کلی: فقط سریال های مختلفی را که قبل از این کار می کنند تماشا کنید زیرا به نظر می رسد همه آنها بهتر از این جهش دارند.

این انیمه بت داستان بسیار خوبی دارد و داستان آن بر روی هدف، توسعه شخصیت (داستان شخصیت) و برخی فعالیت های تصادفی تمرکز دارد. برخلاف سری آیکاتسو، «فعالیت‌های تصادفی» چندانی وجود ندارد. من واقعا از داستان لذت می برم. کل هدف تبدیل شدن به یک بت کامی یا یک بت الهی است (کامی به معنای خداست) هنر بسیار منظمی است و رنگ ها واقعاً خوب هستند. سه بعدی آنها نیز بسیار چشمگیر است و اگر شما بچه ها فصل اول Aikatsu را تماشا کنید، می دانید که سه بعدی آنها بهترین نبود. سه بعدی در پریپارا کاملاً متفاوت از فصل اول آیکاتسو است. موسیقی یکی از مورد علاقه من است. من تمایل دارم برای هر اجرا که وجود دارد آواز بخوانم. اجراهای بازیافتی زیادی وجود ندارد و حتی اگر آهنگ ها تکرار شوند، معمولاً لباس های جدیدی دارند. آهنگ های مورد علاقه شخصی من بساز!، 0 هفته ای، آرایش مرمر A-Ha-Ha، Ready Smile! و برخی دیگر (من نمی توانم همه آنها را بگویم. آهنگ های زیادی وجود دارد) هر شخصیت در این انیمه، هر شخصیت چیزی منحصر به فرد در مورد آنها دارد. همه کاراکترها طراحی جالبی برای هنر/لباس خود دارند و اغلب دارای پس زمینه ای هستند که آنها را جذاب تر می کند. گاهی اوقات، اگر این شخصیت را دوست نداشته باشید، بلافاصله پس از پشت سر هم عاشق او می شوید. شخصیت های مورد علاقه شخصی من لاالا (لالا)، فالولو، جولولو، شیون، تک شاخ، اوساچا و سوفی (سوفی) هستند. به طور کلی، من به این 8/10 می دهم :)